Ұлым үш апта бойы жөтелді. Аудандық емханадан бастадық: тамағын қарап, «қалдық» деп айтты, сироп жазып, үйге жіберді. Бір аптадан кейін жөтел түнгі болды, бала ұйқысынан қалды, ал кешке қарай жүгіргенде ентігу басталды. Светлана Игоревнаға бірінші бос күнге жазылдық. Қабылдау шамамен қырық минутқа созылды: ол жөтелдің қашан басталатынын, үйде немен тыныстайтынымызды, үй жануарлары бар-жоғын, жөндеу болғанын, ата-анасының бала кезінде немен ауырғанын сұрады. Өкпесін отырып және жатып тыңдады, мұрнын қарады, бронхтың спазм кезінде қалай жұмыс істейтінін саусақтарымен көрсетті. Бұл созылмалы ЖРВИ-ге емес, тыныс жолдарының реакциясына ұқсайтынын және мұны спирометриямен растауға болатынын, бірақ бала алты жаста, ол сынаманы бірінші реттен үрлеп шығара алмауы мүмкін, сондықтан қадамдап жүреміз деп тіке айтты. Спирометрияға және аллергосынамаларға жолдама берді, түнгі ұстама кезінде дәрігер келгенге дейін не істеу керегін жазып берді және не істеуге болмайтынын бөлек айтты: сиропты басқа сиропқа ауыстырмау және антибиотикті өз бетімен бастамау. Екі аптадан кейін нәтижелермен келдік, ол сандарды дауыстап талдап, қайсысы нені білдіретінін түсіндірді. Жөтел схеманың үшінші аптасында қайтты. Бөлек бағалайтыны, ол баламен біз арқылы ешқашан сөйлескен жоқ: одан өзінен сұрап, жауабын күтті.